Het ijs breken bij dertig graden

De groep primair onderwijs in actie

Vandaag was het dan zover, we mochten onze plannen die we gemaakt hebben op de voorbereidingsdagen in Amsterdam en hier in Kwale, dan eindelijk in de praktijk gaan uitvoeren. Spannend maar ook veel zin in. James had wederom het vervoer geregeld, zodat wij, Anouk en ik, om 07.30 uur bij het hotel werden opgepikt, om vervolgens een trip van anderhalf uur te maken naar de Kikoneni Primary School. We waren al onder de indruk vóórdat we er überhaupt waren. Wat een prachtig land, wat een natuur, wat een armoede ook, je leert ter plekke weer waarderen wat je allemaal hebt thuis. Eenmaal aangekomen bij de school, waar ook nog kinderen een lesprogramma hadden, werden we naar ons lokaal begeleid. De eerste deelnemers zaten al klaar. We zouden 20 teachers hebben, het werden er uiteindelijk 25, natuurlijk is iedereen welkom. To meet, to connect en to learn, dáár kwamen we voor. We begonnen met het ontmoeten, voorzichtig aftastend, een en ander vertellen over ons en over T4T en dan snel naar buiten, het ijs breken bij zo’n 30 graden op zijn minst! We hebben meteen ontzettend gelachen met de energizers die we introduceerden. Het ijs brak als sneeuw voor de zon. De verbinding werd steeds meer voelbaar evenals het besef dat we het met elkaar doen. Delen, vooral geen éénrichtingsverkeer, dat kennen ze hier ook helemaal niet. Het verkeer is werkelijk bewonderenswaardig hier. 😉 

We zijn met verschillende werkvormen aan de slag gegaan om verwachtingen in beeld te brengen, de leerpiramide te bekijken en bespreken, tips en ideeën met elkaar uit te wisselen en actief leren in de praktijk te brengen. Dat laatste deden we onder andere met Nederlandse producten. Hilariteit alom. Drop, speculaas, kaas, een dunschiller en bananensnijder, stressballen en stroopwafels passeerden de revue. Een geslaagde eerste workshopdag. Pascal, onze Keniaanse T4T-man, zorgde voor de praktische zaken, waar we erg blij mee waren. Thee en lunch waren prima geregeld en de informele gesprekjes in deze pauzes waren net zo waardevol als de andere gesprekken met elkaar. Kenia of Nederland, education of onderwijs, het gaat ons allemaal maar om één ding: de kinderen, the children. Daar zijn wij voor gekomen, daar zijn alle deelnemers aan onze workshops vandaag, op hun vrije zaterdag, ook voor gekomen. En ze komen warempel morgen weer! Terwijl sommigen maandag ook weer gewoon in hun klas aan de slag moeten. Children, daar ligt onze passie, daar doen we het voor. We hebben genoten en hebben nu al zin in morgen. Zó dankbaar dat ik hier deel van mag uitmaken. 

Yvonne Klotz

Comments(4)

  1. José says:

    Wat een mooi verslag. En wat fijn dat het allemaal zo goed gaat en goed georganiseerd is. GEWELDIG! 👍😄

  2. Francine van Stiphout says:

    Heel fijne en leerzame dagen samen . Mooi project . 👍

  3. Francine van Stiphout says:

    Heel fijne en leerzame dagen samen . Mooi project . 👍 en geniet ervan

  4. Rob de Wolff says:

    Mooie blog!! Back to basics! Onderwijs zoals onderwijs zou moeten zijn: het kind centraal én accent op verbondenheid. Intrinsiek wat voor elkaar willen betekenen. “Omoyari”: take time to care for the other!!
    Ben heel trots op jou/jullie!

Post a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.