Wat is dit eigenlijk gaaf

Je hoopt het, je wil het en je doet er het nodige voor, maar wat is het dan mooi als het er ook uit komt. En de beste manier om daar achter te komen is luisteren en kijken. Dat geldt voor ons als bestuur, maar niet minder voor onze deelnemers. Even niet oordelen, maar absorberen en nieuwsgierig zijn. Kijk maar eens met andere ogen, zegt Jan van Aert altijd. En dat lijkt erg goed gelukt op deze eerste vrijdag, waarop eerst enkele scholen worden bezocht om een indruk te krijgen. ‘Heb je nog een paar leuke dingen gezien?’, vraag ik. ‘Een paar?, het houdt niet op. Wat een enthousiasme en wat een gemotiveerde kinderen en leerkrachten.’ Ik wacht….. Geen maar, dus dat gaat goed. En, zoals een goede leerkracht betaamt: ‘Weet je wat ik leuk vond? Even lekker met de kinderen buiten spelletjes doen.’ Reken maar dat de volwassenen morgen daar ook nog gek op zijn. Mits het natuurlijk wel ergens op slaat.

En om daar handen en voeten aan te geven, bereiden we, uiteraard na een motivational openingsspeech, lekker onder een boom samen met een Keniaanse collega de workshops voor. Het is slechts 28 graden, dus over warmte zul je Nederlanders hier niet meer horen puffen. Om het eigenaarschap van de Kenianen ook op dit terrein te vergroten, doen we dit keer een pilot. Kees, Frouke en Judith waren er in Nederland wel voor in om als ervaren deelnemers samen met alleen een Keniaanse collega de workshop te gaan geven en daarbij als train-de- trainer op te treden. Nu het zover is levert het uiteraard nog wat vragen op, want moeten we dan straks alleen op scholenbezoek, nu leraren en directeuren hun school niet mogen verlaten? Tussen een verordening van hoger hand en de praktijk blijken voldoende mogelijkheden te zitten. Ze gaan gewoon mee. ‘Wat is dit ontzettend gaaf, om het zo samen voor te bereiden’, geeft Judith dan ook spontaan aan. En ook de andere gezichten stralen. Morgen gaat de eerste stap gezet worden. Ik heb er alle vertrouwen in.

Intussen bezoeken we zelf op uitnodiging van de Curriculum Support Officer (inspecteur) een les en een nagesprek en krijgen we inzicht in de enorme berg administratieve handelingen, die van een directeur door de overheid worden verwacht. En overal wordt ‘evidence’ vereist. Een mooi voorbeeld: aan de muur van de directiekamer hangt een soort timer, waarop leerkrachten hun aanwezigheid aangeven via een duimprint. Een soort prikklok eigenlijk. Op een computerscherm kan de directeur vervolgens zien wie er wanneer was en schrijft hij dat met redenen in een logboek. Absentie van leraren was lange tijd een groot probleem. We zagen terloops trouwens, dat hij er zelf om 6 uur al was. Vind je het gek. Wat ons in het nagesprek van de les aangenaam verraste was de eerste vraag van de CSO: ‘Wat vond je het beste deel van de les?’ De coaching approach en de formatieve benadering, waar we met de CSO’s aan hebben gewerk, zit er nog goed in. Ook de rest van het gesprek verliep in deze sfeer. Ook al weer zo gaaf.

Ruud Musman

Post a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.