Opgetogen om elkaar weer te zien, druppelen de deelnemers aan de laatste T4T-reis deze zaterdag binnen. We hebben dan ook wel een mooi avontuur beleefd samen. Oké, het was soms even rijden, maar dan kwam je ook wel in gebieden waar ze soms nog nooit een mzungu (witte Europeaan) hebben gezien. En niet als toerist. Nee volledig actief ondergedompeld in het Keniaanse onderwijs. Natuurlijk met een spannend begin, want wat kun je verwachten, maar ook met en succesvol en spetterend einde met zang en dans met z’n vijfhonderden. De meesten waren voor het eerst mee, maar vier niet. Dus wordt het interessant om eens te kijken hoe het voor hen was. Mirjam, die ook nog eens samen met Petra in het Westlands nieuws over Kenia vertelde, verwoordde het in haar evaluatie treffend zo:
Tijdens en na de reis van vorig jaar is er zo veel gebeurd op het gebied van persoonlijke ontwikkeling (leren loslaten, zelfvertrouwen, flexibiliteit, je staande houden in een nieuwe groep mensen en ga zo maar door). Er waren best wat mensen in mijn omgeving die zeiden: vorig jaar was het zo geweldig, dan kan het nu toch alleen maar tegenvallen. En daar ben ik het zo ontzettend mee oneens! Deze tweede reis was op zijn eigen manier geweldig! Het extreem overweldigende was er deze tweede keer af. Je weet ongeveer hoe de reis verloopt, hoe het hotel eruit ziet, je kent het bestuur enz. Hierdoor heb je veel meer ruimte om te genieten. De woorden: ‘het overkomt je niet, je beleeft het’, kloppen echt. En gelukkig zijn er altijd genoeg dingen die anders gaan dan verwacht, dus saai kan je het zeker niet noemen.
En ze voegt er aan toe:
Via deze weg wil ik jullie allemaal ontzettend bedanken voor de kansen die jullie creëren. De kans om nieuwe mensen te ontmoeten, een andere cultuur te leren kennen, uitdagingen aan te gaan en jezelf te ontwikkelen. Deze reis gaat zoveel verder dan enkel onderwijsontwikkeling. Het blijft lastig om in woorden te vangen hoe waardevol dit is!
Uiteraard is de dank geheel wederkerig. We hebben ontzettend genoten van de inzet, de worsteling, de euforie, de saamhorigheid, het plezier, de creativiteit en flexibiliteit van deze groep.
En de resultaten?
De Keniaanse deelnemers waardeerden de workshops als volgt:
-Werkklimaat: 8,5 (vaak eerder gericht op warmte en lokaal dan op de sfeer)
-Inhoud: 9,2
-Rolverdeling tussen workshopleiders en deelnemers: 9,2
-Relevantie van werkvormen en energizers voor de praktijk: 9,4
Totaal: 9,1
Tijdens de schoolbezoeken observeerden we 71 lessen. Daarvan bevatte 80, 2% twee of meer actieve werkvormen. Kom daar eens om een paar dagen na een Nederlandse cursus.
Over de evaluatie van de hele reis mogen we ook deze keer tevreden zijn. Ik plaats ze hierbij in perspectief. Een paar treffende opmerkingen:
– Ontzettend trots op mezelf dat ik dit heb gedaan. Tien jaar geleden zou ik dit nooit gedaan hebben; 11 dagen van huis, met onbekende mensen, workshops geven in het Engels. I did it!
– Ik ga graag nog een keer mee. Ik heb het gevoel dat ik nog veel meer kan leren/delen en vind coachen gaaf.
– Ik sta een stuk zekerder in projecten op mijn werk.
– Ik sta meer open en vertrouw erop dat dingen goed komen.
– Zo mooi om te zien hoe enthousiast de deelnemers waren en om de werkvormen daarna terug te zien in de praktijk.
Natuurlijk zijn er ook altijd zaken, die beter kunnen en die nemen we ook zeker mee. Voor zover we er invoed op hebben natuurlijk, want dat is in Kenia niet altijd gegarandeerd. Zo bleef er weinig tijd over om te ontspannen, omdat we deze keer de verste gebieden in Kwale bezochten, waar de Keniaanse leraren dolblij mee waren. Daar gaan we met onze avondbijeenkomsten zeker rekening mee houden.
Ruud Musman
