Vreemde eenden in de bijt?

Tijdens de voorbereidingsdagen werd ons steeds verteld: oh, maar bij ECD is het anders, die leerkrachten zijn zo enthousiast, die komen graag en de groep is groot. Dus je zou kunnen zeggen dat we enigszins voorbereid waren toen we aan de workshops begonnen. Niets is minder waar, het gevoel dat je krijgt als 43 enthousiaste PP1 en PP2 leerkrachten je zingend verwelkomen is onbeschrijflijk. We begonnen met allerlei kennismakingsactiviteiten, want deze dag zou vooral staan in het teken van ‘TO MEET & TO CONNECT. Na het opschrijven van de verwachtingen van deze 2 dagen hebben we de ‘learning pyramid’ laten neerleggen en daarna uitgelegd aan de hand van stroopwafels.
Wat een eyeopener dat je pas echt kunt vertellen wat een stroopwafel is, als je hem geproefd hebt!
Tussendoor hebben we veel energizers gedaan en daarvan ook het doel uitgelegd. De Keniaanse collega’s deden ons concentratie-energizers voor en wij vooral energizers zonder zang en dans, want daar zijn ze hier al super-goed in!
Na de Tea-break hebben we veel activiteiten gedaan met de ‘Flashcards’ stippen en cijfers. Elke deelnemer maakte zijn/haar eigen setje en zo konden we: Ga in een rij van 1-10 staan, Mix en Match, welke cijfer teken ik op je rug? Rennen (buiten) naar het juiste cijfer terwijl de leekracht het aantal vingers toont, memorie, tic-tac-to en nog veel meer activiteiten doen waarbij alle deelnemers betrokken zijn.
De verwachtingen die nog over waren, namen we eind van de dag mee naar de tweede dag.

Dag 2 hebben zij aan ons de ‘Learning Pyramid’ met behulp van een ‘Mandazi’ uitgelegd.
We kunnen jullie er veel over vertellen, maar dan blijf je hangen in het bovenste puntje van de piramide. Want ‘leren door ervaren’ is des kleuters. De middag stond in het teken van materialen maken waar de Keniaanse collega’s vervolgens een leuke activiteit hadden bedacht. Na de workshopdagen keken we uit naar onze schoolbezoeken! Het bijzondere aan ECD hier in Kenia is dat er een schooltje staat, in de middle of nowhere met 2 lokalen en een teachers room en 2 aparte gebouwtjes voor de wc en de keuken.
Op het terrein zijn 2 of 3 volwassenen, juf(fen) en ‘the cook’,  en veel kinderen. Onze ervaring is dat deze schooltjes super belangrijk zijn voor hun omgeving. Kinderen die anders niet naar school zouden gaan, zijn hier welkom. Daardoor zijn er kinderen van 3 maar ook van 9 jaar. Beter naar pp1 of pp2 dan helemaal niet naar school. Ook krijgen de kinderen vanuit het voedselprogramma van de regering een maaltijd op school, een mok pap. Nog een reden om je kind naar school te sturen dus. We zagen zeer betrokken, liefdevolle, bevlogen leerkrachten. Er werd gelachen, gedanst, veel complimenten liedjes gezongen en we zagen de flascards terug.
Juf Patricia, waar we vandaag te gast waren, had de kinderen voorbereid op ons bezoek. De kinderen hadden een naamsticker en stelden zich met een spelletje uit de workshop zelf aan ons voor. Ook had ze hen: ‘Goed gedaan’ aangeleerd, hoe tof is dat?! Tijdens haar activiteiten vroeg ze ons een aanvulling te geven, zo ontstond er spontaan een ‘coaching on the job’ situatie. Aan het eind van de ochtend kwamen er nog 4 juffen vanuit de omgeving. Samen met hen hebben we meer activiteiten verzonnen en gedeeld. De nadruk lag hierbij op betrokkenheid van alle kinderen en de moeilijke taak om als leerkracht een stapje terug te doen.
Tussen deze mooie, lieve, enthousiaste Keniaanse collega’s voelden wij ons ‘als een eend in de vijver’. Overigens voelen we ons in de ‘teachers4treachers groep’ ook als een vis in het water!

Mieke en Anne-Marie