De laatste ronde

De laatste ronde is natuurlijk altijd een beetje weemoedig, maar wordt in Kenia voorafgegaan door een daverende final celebration bij Kidscare. Zo’n 600 deelnemers aan de workshops vertrekken ’s morgens heel vroeg naar deze prachtige locatie. De kleuterleerkrachten, die van Tiribe moeten komen huren daarvoor een bus en komen dan ook massaal op. Eenorme enthousiasme weerklinkt als ze hun Nederlandse collega’s weer ontmoeten. Het is inmiddels ’to meet, to connect, to love’. Tijdens het feest worden allerlei korte optredens verzorgd, waarbij we dankbaar omhangen worden met Keniaanse kledij.
Er worden kinderen uitgenodigd om een voorstelling te geven, er zijn speeches waarin het belang van onderwijs driewerf wordt benadrukt, de Trumbetagroep komt uit Nairobi om een dansvoorstelling te geven (en een beetje reclame te maken voor hun Europese tour; ze komen namelijk in april weer naar Nederland en zijn door scholen in te huren) en wij zingen voor het eerst een nieuw T4T-lied, ‘Keep the Education high’.
Uiteraard gaan de Keniaanse schoolleiders niet voorbij aan het afscheid van Jan Uitdehaag als grondlegger van het curriculum van hun opleiding. ‘Cut the cake’ is een belangrijke traditie en reken maar dat ze er werk van hebben gemaakt.
’s Avonds is dan nog een kleine afscheidbijeenkomst, waar Bahman en Jonus een terechte lofrap  op Ria ten hehore brengen en enkele bestuursleden ongeoefend een geactualiseerd lied zingen op de melodie van ons eerste T4T-lied, ‘Keep on trying’. Om één uur ’s nachts vertrekt de eerste ploeg en om vier uur zondag de tweede. Steeds vaker hoor ik het bericht:’Het is voor mij nog niet klaar, ik zal echt nog een keer mee moeten.’ Sommige besturen hebben dat in hun beleidsplan, maar anderen kiezen voor elk jaar nieuwe mensen. Je kan dus geluk hebben. Wie ik spreek heeft dat vooruitzicht (nog) niet.

We kunnen terugkijken op een fantastische week, waarin niet alleen met Keniaanse collega’s veel gedeeld is, maar ook onderling. Er wordt in zo’n week alle opzichten veel geleerd. Dat werd overigens door het Lerarenregister, toen het nog bestond, terecht met 98 uur gewaardeerd. We zullen dan ook niet nalaten, dat op het certificaat te blijven vermelden. Voor de bekwaamheidsdossiers. Als die tenminste nog bestaan.

Ruud Musman 

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.