Een drietrapsraket bij coaching

‘I want to paraphrize the way Mr. Warakka does.’ Met een bewonderende blik kijkt Viiri naar haar coach na een feedback gesprek met Warakka. Hij is anderhalf jaar geleden gecertificeerd als T4T-coach (klopt, dat is een aparte titel wat ons betreft) en laat nu met speels gemak zien en ervaren hoe je een coachingsgesprek voert vanuit oprechte nieuwsgierigheid. Dat betekent zonder ‘vraagdruk’, waarbij je al tijdens het antwoord van de ander bezig bent met het bedenken van een volgende vraag, waardoor je net te veel mist. Hij vat af en toe samen wat Binti antwoordt. Dat heeft twee doelen: je houdt de ander een spiegel voor en checkt of je het goed begrepen hebt en je creëert daarmee tijd om na te denken. Viiri is een coachee, een coach in opleiding, die ik maandag met twee anderen (de derde was ziek) voor heb mogen opleiden in hun derde blok. Zij coacht Binti, een directeur van de T4T-schoolleidersopleiding, waar ook de coaches aan verbonden zijn. Ik bezoek deze ‘drieptrapsraket’op haar school, de Kiteje primary school in Tiwi. Als ik aankom zitten de schoolleider, de coach en de coachee al achter in het lokaal van grade 1 (groep 3). De kinderen zitten in groepen op de grond en de les gaat over Engels, een hele uitdaging, want dat spreken ze thuis niet. Ik voel me lichtelijk bezwaard om er ook nog bij te gaan zitten, maar er is geen ontkomen aan. De les is al halverwege en de klas is rumoeriger dan ik ooit eerder in Kenia heb gezien. De leerkracht lijkt het niet te deren, want zij komt nog makkelijk boven het geluid uit. In de coaching blijkt dat te kloppen. Ze is namelijk vrijwel doof. Bij het feedbackgesprek wordt gezocht naar oplossingen. Ze zal binnen kort een gehoorapparaat krijgen. Toch denk ik niet dat daarmee de orde geheel hersteld zal worden, dus voor deze keer vraag ik of ik nog een idee mag toevoegen. Graag natuurlijk. En zo doet het stiltesignaal (handopsteken, zelf stil zijn, wie het ziet kopieert het gebaar en zwijgt ook) zijn intrede in Kenia. Ik vraag schoolleider Binti om me te laten weten of ze zo’n westers idee inderdaad gaat uitproberen.
Binti laat ons daarna ook nog een actieve teamvergadering zien. En reken maar dat die actief was. Verbeteren van het Engels is, zoals meestal, het thema. Ze gebruikt een uitgebreide ‘Golden circle’ van Simon Sinek als leidraad (WHY-HOW-WHAT-WHO-WHEN). Het resultaat is dat er volgende week een plan ligt met daarin wie wanneer wat gaat doen om het Engels in zijn klas te verbeteren. Binti had niet veel vragen van coachee Viiri nodig om de zaak nog wat aan te scherpen. En Warakka? Die redde zich opnieuw gemakkelijk uit de vraag: ‘Hoe coach je een schoolleider die ‘willingness high and competence high’heeft.’ Geweldig om zo coaching op drie niveaus in actie te zien. Gelukkig kan ik nog drie andere drietallen bezoeken. Met alle boeiende verschillen van dien.

Ruud Musman

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.