Een pittige, maar voorspoedige reis en dan ohh en ahh

Het is altijd even afzien zo’n nachtvluchtnaar Nairobi, dan een paar uur wachten, vervolgens drie kwartier naar Mombasa en tenslotte een uur met busjes naar het hotel. Maar dan heb je ook wat.

Met 33 graden en een zacht briesje vanuit de Indische Oceaan is het goed lunchen. Met een blik op zee gaat de geest vanzelf open en blijven de ogen dat ook (nog even). Een fijn thuiskomen als ze straks de binnenlanden intrekken. ‘Is het heel vreemd, dat ik me afvraag of ik hier echt wel ben?’ vraagt Carla me als we door de ‘winkelstraten’ van Mombasa rijden. Het is dan ook een overweldigende indruk als je voor de eerste keer zo’n Afrikaanse stad doorkruist. Overal kraampjes, golfplaten daken, half instortende hutjes met een laken als dak, maar wel met de heerlijkste vruchten, een ‘meubelboulevard’ met zelf gemaakte stoelen, tafels en bankstellen. Je moet er niet aan denken dat hier een tropische regenbui losbarst. Vandaag in ieder geval niet. En intussen zitten de boda bodajongens op hun motorfietsen op klanten voor een rit te wachten. Het wordt steeds stiller in het busje. ‘Laat het maar rustig op je inwerken,’ zeg ik nog, maar dan zie ik twee hoofden naast me knikkebollen. Logisch.

Na de lunch worden we nog even feestelijk verwelkomd door een Keniaanse dansgroep en dan naar de kamers. Gelukkig met airco. Nu dan toch even echt tot jezelf komen.

Om half zeven is het dan al weer tijd voor een bijeenkomst. Nadat het bestuur de flexibiliteitstest over duo’s, faciliotators en scholen ver of dichterbij met verve heeft doorstaan, laat Jan van Aert nog eens duidelijk horen waar het bij to meet, to connect, to learn om gaat en is het de beurt aan onze directeur Francis Nzai om zichzelf en zijn team voor te stellen. Vol elan laat hij zien, dat T4T in Kwale stevig op de kaart staat en hoeveel mensen ons werk kennen. Hij stelt zijn assistent Pascal voor, die voor alle benodigdheden tijdens de workshops zorgt en natuurlijk James, die de onmisbare schakel in de logistiek is.

 

 

Het diner is daarna voortreffelijk en het wordt feestelijk afgesloten met het toezingen van de jarige Isabel, inclusief taart. Logisch dat het daarna voor de meesten wel een beetje op is. Er is immers nog wel een paar uur slaap in te halen. Het begin is er.

Ruud Musman

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.