Alsof ze al weken in Kenia zijn

Soms krijg ik wel eens de vraag:’Is de groep nou elke keer ongeveer hetzelfde?’ Nee dus en dat maakt het wel zo leuk. Er zijn er natuurlijk altijd die de kat uit de boom kijken en die de kat meteen de bel aanbinden. Daar zit overigens geen oordeel in. Het lijkt me nogal logisch als je met allemaal (bijna) vreemden in een vreemd land met vreemde opdrachten op onderzoek uitgaat hoe het er aan toe zal gaan. Dat kan door observatie of door uitproberen. Ieder zijn voorkeur. Vandaag beginnen drie groepen de dag met een bezoek aan een school, gewoon om even aan de praktijk van het Keniaanse onderwijs te snuffelen. Zelfstandig en zonder ervaren collega’s bezoeken ze een basisschool, een school met een unit special needs of een school voor voortgezet onderwijs. Soepel laten ze zich door de scholen leiden en al spoedig begeeft Hanife zich spontaan in de actie. Als de leerkracht even weg is komen de liedjes en de spelletjes vanzelf naar boven. Het voelt nu al als een feestje, vertelt ze me met een brede grijns.

Intussen zijn de meer ervaren collega’s, die ook de taak hebben om Keniaanse workshopleiders in opleiding verder te trainen, op hun eigen verzoek al om 10.30 naar de Showground gegaan om meer voorbereidingstijd te hebben. Ik mag eerst even opfrissen waar het bij deze workshops om gaat en welke onderdelen er in ieder geval in zullen zitten (een actieve teamvergadering organiseren en feedback leren geven op klassenbezoeken op een coachende manier). Andere inhoudelijke vragen komen op de eerste workshopdag wel naar boven. Bij de schoolleiders p.o. en de teamleiders v.o. gaat het vooral om het uitbreiden van leiderschapsvaardigheden, bij special needs om de zoektocht naar mogelijkheden in plaats van beperkingen. Uiteraard beginnen ze eerst met to meet and to connect. Daarna wordt het aftasten. Wat hebben deze workshopleiders al eerder gedaan, welke werkvormen kennen ze, welke bijdrage kunnen ze leveren. Het is daarbij goed om te weten, dat deze opleiding twee jaar duurt en dat er 4 stappen te doorlopen zijn. Sommigen verbazen onze Nederlanders met hun input, anderen stellen zich bescheiden op. Hé, zo ben ik mijn blog ook begonnen. Universeel verhaal dus. Toch kan de echte verrassing volgen als ze zaterdag en zondag daadwerkelijk in actie komen. Ook Esther en Mwanangura hebben we voor deze bijeenkomst uitgenodigd. Zij gaan deze twee dagen samen een workshop geven en zullen door drie verschillende bestuursleden worden beoordeeld de voor workshopleider noodzakelijke competenties. Suleiman Mwalonya, ons Keniaanse bestuurslid met een achtergrond als directeur en inspecteur, is één van de beoordelaars. Het betekent weer een volgende stap in ‘The shift of Power’, het verschuiven van de verantwoordelijkheden naar onze Keniaanse collega’s.

Als de schoolbezoekers arriveren valt het op hoe gemakkelijk zij hun Keniaanse facilitator vinden, direct contact maken en aan de slag gaan. Alsof ze al weken in Kenia zijn.

Ook op de markt, waar we ons tussen de plaatselijke bevolking begeven, valt het me op hoe vanzelfsprekend velen de onderhandelingen aangaan. Al snel worden op grote schaal kralenarmbanden besteld. Of ze zondag dan klaar kunnen zijn. Hakuna matata natuurlijk. Al zal de hele familie aan het werk gezet worden.

’s Avonds bij onze bijenkomst horen we nog veel meer verhalen over waar ze stralende ogen van kregen tijdens hun schoolbezoek en waar ze nieuwsgierig naar zijn. In het laatste geval speelt vooral een rol hoe de Keniaanse collega’s zullen reageren op een paar van die witte Mzungu’s, die ons wel eens even wat komen vertellen. Ze zullen er snel achterkomen, dat het zo niet zal zijn. We organiseren de onderlinge uitwisseling van kennis en inzichten en voegen misschien hier en daar iets toe. Het wordt weer een mooi weekend.

Ruud Musman

 

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.