Het zijn mooie bijeenkomsten deze zaterdag in Amsterdam. ’s Ochtends is het genieten van de evaluatie van de najaarsgroep. Zoveel verhalen, zoveel bijzondere ervaringen. Een greep:
* Ik merkte na terugkomst dat ik, toen ik mijn Keniabandje afdeed onder de douche, meteen al weer in de haastmodus schoot. Toen ik het daarna weer omdeed werd ik spontaan weer rustig. Bizar toch?
* Bij thuiskomst wist ik niet waar ik moest beginnen, dus ik zei: ’laat mij eerst maar even landen, ik vertel morgen wel hoe het was.’ Vervolgens stond de hele herfst vakantie in het teken van mijn verhalen uit Kenia. Ik kan het gevoel nog steeds vasthouden.
* Toen ik in Kenia was, voelde ik alles weer stromen.’
* Dit was het tofste wat ik ooit heb gedaan.
* Ik hield laatst een speech voor onderwijsprofessionals en móest gewoon ‘to meet, to connect’ erin verwerken. Dat is toch wel de essentie van onderwijs.
* Ik heb hier de beste versie van mezelf kunnen laten zien.
Annemarie tekende elke Keniaanse dag in een boekje om de herinnering levend te houden: ‘Als ik erin kijk, komt alles weer boven.’
Babette heeft een tentoonstelling in haar klas gemaakt waarop de verschillen tussen Nederland en Kenia zichtbaar worden: de klas, een toilet , de lerarenkamer, het schoolplein, de bakfietsouder, de bibliotheek en meer. (openingsfoto)
De kinderen kijken er ieder dag naar en verwonderen zich elke keer weer.
En dan hebben we de evaluatiescores nog niet eens behandeld. Die mogen er namelijk ook zijn. We zijn vooral blij over de hoge score voor de inhoud, de samenwerking en de eigen bijdrage. Applaus voor jezelf dus.
Minstens zo interessant is het om te kijken hoe onze workshops door de Keniaanse deelnemers zijn gewaardeerd. We gebruikten daarvoor een in Kenia ontworpen formulier, waarin gekeken wordt naar het werkklimaat, de practische bruikbaarheid , de rolverdeling en de relevantie van de workshop. De gemiddelde score was 9,1.
Natuurlijk zijn we ook gaan kijken wat we in de praktijk terugzagen van de uitgewisselde thema’s, waarbij we ons ten doel hebben gesteld, dat van de onderdelen minimaal 60% terug te zien zou moeten zijn.
De werkelijkheid:
– Bij de kleuterleerkrachten en de leerkrachten in de Junior schools (onderbouw voortgezet onderwijs) werd in 93,8% van de 16 geobserveerde lessen actief leren geobserveerd.
– Bij de directeuren zag men bij 100% van de 10 lesbezoeken een coachend nagesprek gevoerd door de directeur of de adjunct, terwijl op 85,7% van de 7 scholen een actieve teamvergadering werd gehouden. Dat ligt minstens in de lijn van de gedachten daarover bij de Nederlanders.
Dat relatief minder mensen dan gebruikelijk nog een keer mee zouden willen, verbaasde sommigen, maar dat komt mede doordat maar liefst zes deelnemers dat al één of meerdere keren hebben gedaan.
Al zeven gelukkigen bij de informatiebijeenkomst
Als bij de live informatiebijeenkomst zaterdagmiddag de vraag wordt gesteld: ‘Wie weten al zeker, dat ze in maart meegaan naar Kenia?, zijn naast opgetogen gezichten ook duidelijk jaloerse blikken te ontwaren. Zeker nadat door Jan van Aert en Ria Peters de nodige informatie is verstrekt en nog meer als ze de nieuwe door Mattijs Mollee en zijn collega’s gemaakte informatiefilm voor het eerst wordt vertoond. Het is dan ook een prachtige film geworden, waarvan een korte versie op youtube te bekijken is via deze link.
Vooral uitdaging om samen met een (nog) onbekende collega in een onbekend gebied vraaggestuurde workshops te gaan geven vindt men een uitdaging, die spannend is, maar waar sommigen nu al rijkhalzend naar uitkijken. De nedruk, die Jan en Ria leggen op de kracht van samen doet me denken aan het refrijn van een musicalliedje, dat ik ooit schreef:
Samen zal het beter gaan, samen geeft een kick
Samen denk je: ‘Kijk eens, dat ben ik.’
En zo zal het straks ook voelen.
Dinsdag om 19.00 uur de onlinebijeenkomst en dan maar hopen, dat je ook uitgekozen wordt om mee te gaan.
Anne-Marie pakt door met actievoeren
Dat Anne-Marie Scheurwater een voortrekker is, merkten we al langer. Nadat ze nu voor de tweede maal mee naar Kenia is geweest is dat bepaald niet minder geworden. Met haar ontembare enthousiasme heeft ze de Paus Johannes XXIII parochie in haar lezing over Kenia van het belang van T4T weten te overtuigen. De donaties van de parochianen leverde € 447 op. De cheque werd zaterdag vol trots aan onze penningmeester overhandigd en in dankbaarheid aanvaard.
