Herkenning en verbazing bij de schoolbezoeken

Na de workshops is het tijd om in de praktiik ondergedompeld te worden. Dat betekent genieten van kinderen (daar gaat het uiteindelijk altijd weer om) en van de leerkrachten uit de workshops, maar dat betekent ook je verbazen over wat er allemaal kan en ook daadwerkelijk gebeurt. In deze blog twee verhalen, één vanuit het speciaal onderwijs en één vanuit de onderbouw voortgezet onderwijs, de Junior Secondary School.

Zo anders en zo hetzelfde

Als je vluchtig kijkt, zie je alleen de buitenkant. De materialen, het klaslokaal, de kleding. Het verschil met de Nederlandse praktijk kan bijna niet groter. Toch? Als je de tijd neemt om echt te kijken en de verbinding aan te gaan, dan zie je een hele andere wereld vol met overeenkomsten. Passie, liefde, toewijding en aandacht staan centraal. Dit tekent het speciaal onderwijs in Nederland én in Kenia.
Vandaag hebben we de overeenkomsten ervaren:
– Een leerling eerst nog afwachtend kijkend vanaf een afstand. Na een glimlach is er contact. De rest van de dag zijn we onafscheidelijk.
– Een potje lummelen op blote voeten in de hete zon. Een fanatieke leraar die zijn leerlingen zeker niet zomaar laat winnen. Rennen, spelen, lachen.
– Arm tegen arm, vergelijken met een nieuwsgierige blik.

Zo anders, zo hetzelfde. Passie voor het onderwijs.

Mirjam van Paassen en Bastiënne Vermeulen

Een dag vol boeiende lessen

Na een erg leerzaam en mooi workshopweekend samen met mijn maatje Marise Huizinga is het nu tijd om de scholen te bezoeken. Vandaag staat de eerste school op het programma, de Mwabungo, een junior secondary school en primaire school. Ik mag op bezoek bij de madame Agnes en madame Trubena.

Als ik op de school aankom word ik warm onthaald door de directrice en Agnes. Na een korte introductie en het tekenen van het gastenboek mag ik de klas in, waar 47 nieuwsgierige ogen mij aanstaren. Wie is die mevrouw die de klas in komt met onze juf? Dus eerst mezelf even kort voorstellen, waarna er een mooi welkomstlied volgt. Wat een ontvangst is dat!

Dan kan de agriculture les beginnen. We gaan naar buiten waar een actieve werkvorm klaar staat, één waarbij kinderen verschillende groente- en fruitsoorten moeten verdelen over drie dozen: elke doos staat voor één grondsoort. Daarna verder naar een les social studies, waarin ze emoties uit gaan uitbeelden en daarna een les ‘arts and crafts,’ waarbij drie verschillende spellen gespeeld worden. Vandaag staat namelijk sport op het programma.
Na elke les mag ik met de groep een energizer doen en dus spelen we Wiggle Wiggle, beeldenmuseum en Jump in jump out. De halve school komt even kijken wat de 7th grade aan het doen is. Ze hebben de grootste lol. Wat een fijn gevoel is dat! En dan op naar de laatste les van deze dag. We gaan speren maken dus de messen komen tevoorschijn en de kinderen gaan in groepjes aan de slag. De punten worden geslepen en daarna versieren ze met de verf de speren kleurrijk. Even laten drogen in de zon en de schooldag zit er op voor de kinderen.

Voor mij een super interessante dag met weer veel indrukken en inzichten!

Tineke Willems


Delen

4 gedachten over “Herkenning en verbazing bij de schoolbezoeken”

  1. gerard willems

    Wat een mooi verhaal over een dag les geven wat moet dat toch fijn zijn om die kinderen daar onderwijs te geven.
    Geniet ervan van deze prachtige ervaring om nooit te vergeten.

  2. Wat een geweldige verhalen en ervaringen voor jullie , maar ook voor de kids, met veel liefde. Geniet er nog van van deze geweldige ervaring om nooit te vergeten!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *