Het is een mooie dag vandaag. Gisteren trouwens ook. Maar nu gaat het echt beginnen. Want we zijn er, in het prachtige, warme, vriendelijke Kenia. Die warmte kun je zowel letterlijk als figuurlijk nemen. Het regenseizoen komt eraan en de luchtvochtigheid is hoog, dus we moeten verplicht een stapje terug doen. Pole pole zeggen ze hier (rustig aan). Maar het is toch vooral figuurlijk die warmte. Want wat zijn de mensen vriendelijk. En wat worden we overal warm ontvangen. Wat voelen we ons enorm welkom. We weten niet wat we meemaken. Af en toe willen we geknepen worden, want zijn we hier wel echt?
Na een voorspoedige reis kwamen we gisteren in de morgen aan in Mombassa. Hoewel voorspoedig? Onze eerste vlucht had vertraging waardoor we drie kwartier hadden voor de overstap. In die drie kwartier moesten we door de immigratie, onze bagage van de band halen, oversteken naar een ander gebouw en daar weer onze bagage inchecken. En daar nog door twee keer door de security. Best een beetje spannend, zeker na een korte nacht in een vliegtuig. Maar de groep sloeg zich hier koelbloedig en zonder te klagen doorheen. Het komt wel goed hoor, was het idee. En dit gaf al meteen de sfeer aan. Het komt wel goed. En wat is het mooi hè?
Vandaag maken we voor het eerst kennis met het Keniaanse onderwijs. In bezoeken we scholen in de buurt. Wat een ervaring meteen. Je kunt erover praten, nadenken en beelden laten zien in de voorbereiding, maar het dan ook echt meemaken is wel echt anders. Wat een grote klassen. Wat een bevlogen docenten. Wat een enthousiaste leerlingen. En wat zien we nu al mooie lessen. We voelen ons enorm welkom. Wat een land en wat een mooi project is dit toch.
Vanmiddag dan kennismaken en voorbereiden met de Keniaanse facilitators en workhopleiders. We gaan twee dagen workshops geven. Op de Showground, een groot grasveld met gigantische mango bomen, bereiden we deze workshopdagen met een Keniaanse collega voor. En ook dit is weer zó mooi. Zoveel interesse in elkaar en het onderwijs. Zoveel warmte.
Thank you for helping our children
Ontroerend moment één komt van Tjitske. Voorzitter Jan vraagt wie in het gebed wil voorgaan. Meestal staat er dan een Keniaan op. Maar nu voor het eerst een Nederlandse deelneemster. Ze vraagt zich nog wel af of dat wel kan, een Christelijk gebed. Jan legt uit dat dit in Kenia niets uitmaakt, Christelijk of Islamitisch, allemaal even mooi en goed en passend. En zo komt het dat nu al, zo vroeg in de reis, de tranen in de ogen staan.
Na de voorbereidingen bezoeken we de markt in Ukunda. Daar lopen we dan met onze opvallende en kenmerkende T4T polo’s aan. Ontroerend moment nummer twee komt tijdens deze wandeling. Bij een passerende auto gaat het raampje naar beneden. Thank you for helping our children, wordt geroepen. Het is een mooie dag.
Door Marlies Wentink
Leuk om te lezen Marlies! Fijne reis gewenst!
Danje namens Marlies.