Kokosnoot bij de lunch

Een blog over de ervaringen van nederlandse deelnemers die  maar al te graag in een palmboom zouden willen klimmen…..

moet het zo……. of…. moet het niet zo..

Donderdag ben ik mee met Tamara, Marleen, Monica en Sandra. Er is 1 ½ uur reistijd voorzien, maar na drie kwartier staan we al voor de school Anthony, die ik ken van de schoolleidersopleiding. Goed om te zien, dat de ‘smart tools’ daadwerkelijk in gebruik zijn. Als er 20 deelnemers zijn, besluiten de dames te starten, maar omdat de Kenianen de tijd hebben en wij het horloge, druppelen er het volgende uur nog vijf binnen. Na een serie snelle kennismakingsoefeningen zit de sfeer er al vlot in. De lachsalvo’s zijn niet van de lucht als de inventarisatie van succes- en verbeterpunten in het rekenonderwijs aan bod komt. Het is een groepsactiviteit, waarbij uit ervaring van de eerste keer de Nederlanders beter even bij de groepen kunnen wegblijven. Dan komt er veel meer uit. Als ze tenslotte aansluiten begint de nieuwsgierigheid natuurlijk te borrelen. How many pupils do you have in class? Een van de Keniaanse leraren heeft er 110. Daar kunnen we niet tegenop. How do you punish pupils? Caning (een tik met een takje) is inmiddels verboden, maar wat doet dat stokje in de hoek van het lokaal? Dat is een pointer (aanwijsstok), lachen de Kenianen veelbelovend. Als het tijd wordt voor energizers en rekenoefeningen (letterlijk met sprongen vooruit en neighbourbingo bijv.) is iedereen ‘los’. De lunch begint met een banaan en een kokosnoot. Omdat er intussen nog Kenianen zijn bijgekomen, moet de kokosnotenplukker er nog een paar uit de boom halen. Met een liaan tussen de  benen klautert de 63-jarige man naar boven. Dat wil Tamara ook nog wel even proberen. Tenslotte is zij turnster geweest. Onder luid applaus van de kinderen haalt ze de twee meter en komt hijgend weer op aarde. Om alle kokosnoten te openen met twee kapmessen duurt wel even, maar de verse melk en het zachte vruchtvlees doen je Afrika echt proeven. Monica heeft zich deze ochtend al gemengd in een cricketspel met een flesje en zand, waardoor de hele school (het was pauze) uitliep om die blonde mzungu te zien spelen. Dat er voor de middag niet heel veel tijd overblijft, is een kwestie van loslaten, zodat ook de Nederlanders weer iets belangrijks te leren valt. Want wat hadden ze graag nog meer inhoudelijks gedaan. Relation First, dus morgen de winst.

oefenen baart kunst

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.