Wie zich verheugd had op de spectaculaire rit door Mombasa en de overvolle pont, kijkt na de zeer voorspoedige vliegreis toch een beetje op zijn neus. Na vijf jaar bouwen en evenzoveel beloftes ‘nee, dit jaar is hij echt klaar’ later, is de brug af. Of, nou ja, in ieder geval één rijbaan. Maar wat een verbetering. In krap 45 minuten rijden we op soepel asfalt naar ons hotel in Diani, Ukunda, waar we anders al gauw anderhalf tot twee uur voor nodig hadden. En ook zonder de marktkraampjes, tuktuks, boda boda’s, chaos in Mombasa en op de pont, valt er genoeg te zien. Een mens weet niet wat ie mist als het er niet is. ‘Kijk, wat groen hier,’ en ‘Waarom verkopen ze hier zoveel ijzeren deuren aan de weg?’ Was me eerlijk gezegd nooit opgevallen, maar nu je het zegt. ‘Weinig toeristen hier (zeg maar gerust nul, maar dat is straks aan de kust wel anders).’ Een warme ontvangst door Jan, Mia en Ria en lekker op tijd voor een heerlijke lunch. Wedden dat even niemand aan workshops denkt?
Tijdens het uitpakken en relaxen, voor sommigen in slaap vallen, van onze deelnemers heeft het bestuur haar eerste vergadering met directeur Francis Nzai om alle organisatorische uitdagingen nog even na te lopen. Het ziet er naar uit dat alle voorbereidingen zijn getroffen voor een geslaagde week al weet je natuurlijk nooit welke verrassingen nog zullen opdoemen. So far so good.
Klaar voor de bijeenkomst van half zeven, die begint met een soepele verdeling van de T4T-polo’s in voor ieder de juiste maat en kleur. Of dat nou echt moet? Het blijkt keer op keer, dat het ‘merk’ Teachers4teachers in Kwale veel positiviteit losmaakt en dat betekent tevens dat herkenbaarheid daaraan bijdraagt.
Eerst worden Francis, zijn assistent Izaak en James, onze onvolprezen logistieke coördinator, voorgesteld. Omdat de mededelingen vervolgens vast niet bij iedereen zullen blijven hangen na deze korte nacht, zetten we ze ook nog eens in de mededelingenapp. Als de voeding uit ‘het veld’ voor de komende blogs is verdeeld, kunnen na een voortreffelijke maaltijd de meeste ogen snel toe voor een welverdiende nachtrust. Misschien dat de gedachten aan workshops dan toch nog even de kop op steekt, maar wellicht totaal niet.
Ik houd het na deze blog ook maar even voor gezien. Morgen weer nieuwe belevenissen.
Ruud Musman