To meet, to connect, to learn, to practice and to improve

In deze blog de boeiende belevenissen van twee groepen basisschooldirecteuren

Op zaterdag ontmoetten we onze groep. Drie senior teachers en twintig head teachers en deputy teachers druppelden langzaam binnen. De Curriculum Support Officer (CSO) van de regio sloot ook aan, zij had de scholen uitgenodigd en zorgde met één telefoontje dat zelfs de laatste schoolleider alsnog op de brommer sprong om erbij te zijn.
Onze facilitator, Kanona, is in opleiding om zelf workshopleider te worden. Al snel bleek dat hij verrassend veel talent heeft. Hij hield de groep met enthousiasme bij elkaar, begreep precies de bedoeling van de inhoud en hield ook nog eens scherp de tijd bij (lunch at 12.20). In onze samenwerking waren de rollen bijna omgedraaid: wij gingen in het ‘polepole, hakuna matata’-tempo van Kenia, terwijl Kanona de lat voor zichzelf heel hoog legde, met Europese precisie.

We boden veel energizers en actieve werkvormen aan en spraken over de learning pyramid en de stool of confidence. Over het positieve effect op onderwijskwaliteit van het actief betrekken van de leerkrachten bij de schoolontwikkeling en het geven van gerichte, positieve feedback. De groep bleek energiek en leergierig. Er werd veel gelachen, maar er ontstonden ook waardevolle gesprekken waarin we echt van elkaar leerden.

Bij de verwachtingen hadden we op zaterdagochtend de T4T-slogan ‘to meet, to connect and to learn’ aangevuld met ‘to learn, to practice, to improve’. De CSO sloot af met een krachtige boodschap: Feedback gaat niet om ‘good or bad’, het gaat om improvement. Elke dag een beetje beter. En dat is precies wat deze dagen ons lieten zien. Dat leren niet stopt bij één workshop, maar groeit in de ontmoeting, in het oefenen en in het verbeteren, stap voor stap.

Met dankbaarheid sluiten we het weekend af. We hebben samen een basis gelegd die verder kan groeien, te beginnen met drie schoolbezoeken deze week.

Linda en Kim

Verbinding en Passie in Kenia

De afgelopen twee dagen zijn voor onze groep van Teachers4teachers (T4t) in Kenia een onvergetelijk hoogtepunt geweest. Onze missie is duidelijk: to meet, to connect, and to learn. En precies dát is wat er in deze dagen gebeurde.

Eerst Ontmoeten, dan Leren
Onze reis is geen eenrichtingsverkeer van kennisoverdracht; we komen hier om van elkaar te leren. De eerste dag stond volledig in het teken van verbinding. We wilden elkaar echt leren kennen, de mens achter de functie zien. Met zingen, dansen en open gesprekken bouwden we de basis van vertrouwen. Wat ons direct diep raakte, was de enorme passie van onze Keniaanse collega’s. Hun ogen begonnen te glimmen as ze spraken  over hun school, hun leraren, en bovenal, de kinderen. De liefde voor hun vak en de zorg over de uitdagingen van hun leerlingen was diep ontroerend.
Waar wij in onze aanpak nog voorzichtig waren met het aandragen van “oplossingen”, kwam na dag één de krachtige, onverwachte vraag: “Vertel ons hoe jullie het doen, laat het zien, wij willen het weten en leren, wij willen het anders doen.” Dit verlangen naar verandering en nieuwe inzichten was een enorme motivatie om de tweede dag in te gaan.

De Kracht van Zelf Ervaren: Van Speculaasjes tot Samenwerking
Om de theorie over effectief leren in de praktijk te brengen, gebruikten we een wel heel Nederlands hulpmiddel: de speculaasjes!
De beroemde ‘learning pyramid’ werd zo tastbaar gemaakt: vertellen is stap één, laten herhalen is stap twee, maar pas wanneer je het koekje krijgt en het aan een ander moet uitleggen, beklijft de kennis écht. Je leert het best door iets te doen, te ervaren en het vervolgens aan een ander te vertellen. Dit is een kerninzicht dat we samen de klaslokalen in willen brengen.
Dit principe pasten we direct toe op hun wens om efficiënter te vergaderen. Omdat schoolleiders in Kenia vaak onder schooltijd vergaderen en dus weinig tijd hebben, worstelen ze met de vraag: hoe orden je wat wel en niet belangrijk is?
Op dag twee presenteerden we een agenda, gemaakt met hun input van dag één, en lieten we zien dat zijzelf als schoolleider de prioriteiten en thema’s kunnen bepalen. Een praktische en direct toepasbare vaardigheid!

The Stool of Confidence: Samen veranderen
Een van de meest impactvolle momenten was het gebruik van de “Placemat” methode, waarbij de directeuren in groepen nadachten over complexe, lokale problemen waar wij geen pasklare antwoorden op hadden (zoals geldstromen of het probleem van te laat komende kinderen door wilde dieren). Door de 5 W’s te gebruiken en met elkaar in gesprek te gaan, ontstonden er prachtige, lokale oplossingen. De kracht van partnership was hierdoor voelbaar. Dat out-off-the-boxdenken hen niet onbekend is, bleek wel uit het voorbeeld van Amina, bij wie de leraren op maandag steevast te laat kwamen, duidelijk nog onder invloed van drugs: ”Ik laat wifi aanleggen en bepaal dat alleen de eerste 8 leraren op maandag mogen inloggen.”We sloten de dag af met de stoel op drie poten, een krachtige energizer die iedereen liet ervaren dat je elkaar nodig hebt om verandering te bewerkstelligen. Onderwijs maak je tenslotte samen.
Dit bracht ons bij het gevoelige onderwerp van feedbackgesprekken na klasobservaties. De Keniaanse schoolleiders gaven aan dat ze gewend waren recht tegenover hun leraar te zitten en te vertellen wat er beter moest, met als gevolg dat leerkrachten bang waren voor hun komst.
Met de ‘Stool of Confidence’ lieten we ze ervaren hoe het voelt om naast elkaar te zitten. De simpele, maar revolutionaire tip: “Wees trots en vertel gewoon wat je goed vond. Denk niet te groot; het zit in de kleine dingen.” Denk aan: “alle kinderen waren actief,” “ze waren aan het lachen,” of “de leerkracht was duidelijk.” In groepjes oefenden zij direct dit nieuwe, positieve feedbackmodel.

Met de ‘Stool of Confidence’ lieten we ze ervaren hoe het voelt om naast elkaar te zitten. De simpele, maar revolutionaire tip: “Wees trots en vertel gewoon wat je goed vond. Denk niet te groot; het zit in de kleine dingen.” Denk aan: “alle kinderen waren actief,” “ze waren aan het lachen,” of “de leerkracht was duidelijk.” In groepjes oefenden zij direct dit nieuwe, positieve feedbackmodel.

Het is een eer om hier te zijn. De afgelopen twee dagen hebben we fantastische mensen ontmoet, hun verhalen gehoord, plezier gemaakt, en vooral: van elkaar geleerd om het onderwijs overal een stukje beter te maken. We zijn benieuwd naar de praktijk deze week.

Justin en Tamara

Delen

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *