In dit bericht twee onvergetelijke belevenissen vanuit de groep Jonge kind. Ook hier blijkt weer, dat je van tevoren niet kunt bevroeden wat er allemaal op je pad kan komen bij deze reis. Eerst de ervaringen van Henrike Heijboer en Lolita Mols en daarna een bijzondere belevenis van Annette van der Meijden.
Samen, hand in hand
Kleuters en stilzitten: in Kenia kùnnen ze het. Dit is één van de verschillen tussen het kleuteronderwijs in Nederland en Kenia.
Er zijn ook veel overeenkomsten: bevlogen leerkrachten, veel plezier en liefdevolle aandacht.
Wij, als ervaren juffen, hebben hier nieuwe dingen geleerd. De kinderen hebben hier geduld. Ze wachten netjes op hun beurt en ze hebben een goede motorische ontwikkeling.
We hebben gewerkt aan de ontwikkeling van de vaardigheden van de Keniaanse leerkrachten. Werken in een circuit, werken met coöperatieve werkvormen en werken met bewegend leren. In de workshop hadden we diepgaande gesprekken over langzame leerlingen en hoe om te gaan met ouders. Een goede verbinding tussen ouders en leerkrachten is van wezenlijk belang.
Deze week hebben wij een prachtige verbinding met de Keniaanse leerkrachten ervaren. We hadden ontroerende, liefdevolle en waardevolle momenten.
Dank voor deze mooie ervaring, die wij meenemen naar onze eigen klas.
Lolita Mols en Henrike Heijboer
Niet alle kinderen worden opgehaald
We voeren een nagesprek met Esha de leerkracht van ECD.
Zij heeft een hulpvraag over een jongen afkomstig van een andere school. Hij is 7 jaar en kan niet praten. Ik heb gezien en ervaren dat hij diverse keren contact zoekt en dingen begrijpt. Je ziet dat de jongen geopereerd is aan een open gehemelte. Ik vraag de leerkracht of het gehemelte helemaal dicht is en leg uit dat je de tong en gehemelte nodig hebt voor het vormen van letters en voor spraak.
Ik vraag of er in Kenia logopedie bestaat. Esha zegt dat de ouders in staat zijn om deze hulp te betalen.
De moeder van het kind ontwijkt contact. Ik heb met Esha gesproken over verwachtingen die je als ouder hebt van je kind en de pijn en onzekerheid als je kind zich anders ontwikkelt. Ik raad haar aan contact te leggen met de moeder, haar te begroeten, te vertellen hoe graag haar kind wil meedoen en hoe lief hij is en stapje voor stapje met haar in gesprek te gaan. Het doel is goed contact en later uitleg geven over het belang van hulp voor haar kind zodat hij zich verder kan ontwikkelen.
❤️Meant to be: de moeder komt het lokaal in. Ik begroet haar, zeg dat ik op bezoek ben uit Nederland, dat ik contact had met haar kind en dat hij zo lief is. Chantal stelt zich ook voor. Ik tik Esha aan, fluister haar toe een kort social talk met de moeder te gaan maken. Het eerste zaadje is geplant.
Ik weet zeker dat deze jongen op een dag zal gaan praten. Deze gebeurtenis maakt me zo blij. Ik heb weer ondervonden hoe betekenisvol het is om hier te zijn.
Met een dikke knuffel nemen we afscheid van Esha.
Annette van der Meijden
Mooi om jullie ervaringen te lezen. Jaren geleden ben ik ook mee geweest met teachers4teachers en het is nog steeds één van mijn mooiste ervaringen van de tijd dat ik in het onderwijs werkte. Het werkt nog steeds door wat ik daar heb ervaren.
Dank je voor je reactie, Pauline. Erg mooi om te lezen wat voor inpact het heeft gehad. Dat gunnen we iedereen.