Het zit erop, de twee workshopdagen in sub-county Kinango, het verst gelegen gebied in ons werkgebied Kwale. Een gebied ook, waar maar heel weinig buitenlanders komen en waar de leerkrachten hunkeren naar contacten met Teachers4teachers. Eindelijk na 6 jaar voor enkelen en nieuw voor verreweg de meesten. Voor ons de laatste sub-county voordat we heel Kwale hebben bezocht en de cyclus weer opnieuw kan beginnen. Enkele belevenissen van de Nederlandse deelnemers vanuit het jonge kind en het primair onderwijs:
Meteen volle kracht vooruit bij kleuterleerkrachten
Toen we zaterdagochtend ontbeten, waren de zenuwen bij alle Nederlandse leerkrachten goed voelbaar. En nu, na twee zeer geslaagde workshopdagen, kunnen we alleen maar vol trots terugkijken op alles wat we hebben bereikt.
Mijn workshops vonden plaats op de Kinango ECD (Early Child Development), dat is een kleine twee uur hobbelen door het prachtige Keniaanse landschap. Het is bijna onmogelijk om een samenvatting te geven van deze twee dagen waarin creativiteit, active learning en het ontwikkelen van lesmaterialen centraal stonden. Ik ga toch een poging wagen. De meeste deelnemende leerkrachten beginnen wat afwachtend aan de workshop, maar daar was bij ons geen sprake van! Vanaf het eerste moment deed iedereen vol enthousiasme mee. Geweldig! Of we een kennismakingsactiviteit deden, een lied zongen of één van de vele energizers deden, het enthousiasme spatte er vanaf. Ook het werken in een circuitvorm was een succes. Het op een gestructureerde manier doordraaien van de materialen vereist nog enige oefening, maar de materialen werden op dag 2 direct nagemaakt. Op deze manier kunnen de leerkrachten deze nieuwe lesideeën maandag meteen in de praktijk brengen. Wat wil je nog meer?
Het bijzondere is dat ik deze workshops samen met Eunice, een Keniaanse facilitator, mocht geven. De meeste groepjes bestaan namelijk uit twee Nederlandse leerkrachten en een facilitator. Deze hechte samenwerking heeft gezorgd voor twee onvergetelijke workshopdagen waarin zowel de deelnemers als ik veel hebben geleerd.
Mirjam
Lopend dictee slaat aan
Als ik aankom op de Vigurungani primari school 20 km voorbij Kinango, tref ik aanvankelijk nogal wat verwarring aan bij Lisa en Maud. Want hoe zit het nou met die sportdag, die zou toch op maandag zijn? En nu zeggen ze dat hij op donderdag is. Tja, zo gaat dat soms in Kenia. Op het laatste moment kan er toch weer iets veranderen. Voor ons wel belangrijk om te weten i.v.m. de schoolbezoeken. Als alles duidelijk is gaan de dames vol in de actiestand, wat uiteraard in goede aarde valt. Vooral de ‘walking dictation’, waarbij de leerkrachten Nederlandse woorden moeten onthouden, die op een paar bomen zijn geplakt, doet het erg goed. Ze rennen naar de bomen, proberen de spelling van bijv. bitterbal, kip, tulp, etc te onthouden, rennen snel terig naar hun wisbordje (ja zelf gemaakt) en schrijven het op. Hilarisch leren, je zou er een theorie over moeten schrijven. Aan het eind legt Maud uit, dat je de antwoorden kunt laten controleren door de bordjes in de kring door te geven. Een waardevolle manier van actief leren, die direct toegepast kan worden in hun eigen praktijk, wat dan ook inderdaad gebeurt op maandag.
Maud en Lisa over hun ervaringen:
Vogelschrikker
Bij onze Silent Wall Discussion kreeg iedere leerkracht de opdracht om op te schrijven welke activiteiten ze al deden voor verschillende groepen. Daarna wilden de deelnemers graag vertellen over die activiteiten. Zo was er bijvoorbeeld een leerkracht die benoemde dat hij leerlingen over vogelverschrikkers leerde en die leerlingen er vervolgens zelf één gingen maken met lokale materialen. 
Andere collega’s vroegen geïnteresseerd hoe hij het aanpakte en hoe hij aan de materialen kwam. Ze begonnen elkaar praktische tips over een passende werkvorm en het gebruik van lokale materialen. Ze wisselden ideeën en ervaringen met elkaar uit. Leren van elkaar. Wij hebben alleen de mogelijkheid en aanmoediging gegeven om dit te doen. “Wat fijn om met leerkrachten van andere scholen ideeën uit te wisselen en ervaring te delen. Zo komen we allemaal verder”.
Als we ’s avonds de dagen evalueren blijkt maar weer eens hoe belangrijk de kennismakingsoefeningen op dag 1 waren. Al bij de ontvangst van onze leraren op dag 2 worden ze omhelsd en kan de gretigheid niet op als het op leren aankomt. We zijn benieuwd wat we er in de rest van de week van gaan terugzien. De eerste tekenen zijn in ider geval meer dan hoopvol. Intussen heb ik sowieso al weer veel geleerd.
Ruud Musman