Leiden of begeleiden, het hangt er maar vanaf

In deze blog meer over de coachingsopleiding.

Vaak interpreteren we wat een ander bedoelt of zelfs zou willen. Toch zitten we er regelmatig naast. Tijdens de coachingsopleiding, die voor  schoolleidersleiders met een coachende stijl volgt op de schoolleidersopleiding, is dat deze maandag een belangrijk thema. Daniëlla gaat met me mee en vol verwachting pakken we de tuktuk, die ik natuurlijk niet zelf bestuur in deze hectische verkeerschaos. Nou ja heel even dan voor de poort van de Waa Primaryschool, waar we de opleiding geven.
Het is het tweede blok voor de coachees en Tenga, die naast trainer aan de schoolleidersopleiding ook trainer coaching wil worden, trapt af met een terugblik op de praktijkoefeningen van de laatste maanden. Het valt meteen op, dat de vier coachees goed kunnen beschrijven waar hun ontwikkelingsbehoeften liggen: krachtige, open vragen stellen, goed luisteren (het blijkt lastig om je op een antwoord te concentreren als je intussen bezig ben nieuwe vragen te bedenken), de goede stappen zetten  bij een feedbackgesprek om iemand een competent gevoel de geven, je eigen antwoorden parkeren en adviseren. Daar zijn wat theoretische hulpmiddelen voor, maar een ervaringsoefening vooraf zal waarschijnlijk snel meer duidelijk maken.
Van elk tweetal wordt er één geblindoekt. De ander is de coach en de opdracht is dat de geblindoekte over ongemakkelijk terrein de overkant bereikt.

Wat meestal gebeurt, gebeurt ook hier. De coach pakt de hand van de geblindoekte en ‘sleept’ die naar de overkant. Bahatisha, de enige man van het viertal doet een andere poging. Hij laat met een big smile zijn partner Viiri alleen achter. Ze zet geen stap meer, dus hij besluit haar verder bij de hand te nemen. Gesproken wordt er niet, ook niet bij Nancy en Mwanamgeni. ‘I thought it was not allowed to talk’, brengen ze in. Het is de vraag of de oefening anders zou zijn verlopen, maar het is wel waar het om gaat. De vraag ‘Hoe wil je dat ik je begeleid’ is essentieel. Sommigen willen het er met een paar aanwijzingen op wagen, anderen worden liever geleid en alles daar tussenin. Dat brengt ons bij de theorie over situationeel leiderschap en coaching van Hersey en Blanchard. Is de wil hoog of laag en is de competentie hoog of laag? Ik gebruik daar deze dia voor, waaruit snel valt af te leiden of er uitdaging, motiveren, instructie en sturing nodig of beter afscheid nemen nodig is. Ze onthouden vooral ‘you can’t milk an empty cow’. En dat komt goed van pas bij de praktijk deze week, waar hun eigen eerder afgestudeerde coach daarop doorvraagt in de feedback:’What is het maturity level, according to you?’ ‘Please help me?’ ‘Is she willing?’ ‘Yes, very much.’ Is she competent in giving feedback?’ ‘Somehow, but not quite.’ En zo komen ze erachter waarom de schoolleider, die gecoacht wordt op zijn nagesprek van een lesobservatie, soms geen antwoorden meer heeft. You can’t milk…. Dat ook communicatiestijlen een rol spelen in de coaching zal geenverwondering wekken. Hun eigen coach maakt hen daar dan ook voortdurend bewust van.


Zowel de opleiding als de praktijken zijn zeer inspirerend en vooral in de praktijk zie ik ze opgewekt groeien.

Ruud Musman

 

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.