Leren het zelf te doen – “Why didn’t you call the head teacher to show how we can do it?”

Deze week is het de beurt aan de schoolbezoeken. Wat zien we eigenlijk allemaal in de praktijk? Janneke van de Laar doet verslag van een bezoek aan één van de deputies uit de workshop.

Direct zodra we het terrein van Mkwakwani Primary oplopen, omringen tientallen enthousiaste kinderen ons. Ze stormen op ons af, willen allemaal even hallo zeggen en grijpen het liefst meteen onze hand vast. Binnen een paar minuten klinken er spontaan klapliedjes en zingen we samen. Het is een warm welkom dat veel zegt over de openheid die op deze school voelbaar is.
Na een klein kwartier bereiken we de head teacher. Zoals gebruikelijk tekenen we eerst het visitors book. Terwijl we in gesprek zijn, komt er een leerling binnen die als representative is aangewezen om toezicht te houden op een groep medeleerlingen. Met een stokje in zijn hand vervult hij zijn taak zichtbaar serieus. Een meisje krijgt de gelegenheid om uit te leggen wat er is gebeurd. De situatie blijkt snel opgelost en we vervolgen onze weg naar deputy head teacher Kassim, met wie we vandaag een afspraak hebben.
Zodra we plaatsnemen, wordt ons een flesje water aangeboden. Ondanks de flesjes die we zelf hebben meegenomen, staat Kassim erop iets met ons te delen. “As part of our culture,” legt hij uit. Gastvrijheid en delen is hier geen formaliteit, maar een vanzelfsprekend onderdeel van het dagelijks leven.

Zijn kantoor vertelt ondertussen een eigen verhaal. Er zijn mooie kunstwerken van leerlingen. Zij hebben drie bedreigde diersoorten gekozen en deze op een creatieve manier uitgewerkt. We zien reliëfwerken van oude slippers, verfijnde woodcarvings en kleurrijke collages. Kassim vertelt vol trots dat hij hoopt ooit een grote vitrine te kunnen realiseren waarin al deze kunstwerken permanent tentoongesteld kunnen worden.
Na een kop thee en een lekkernij, die volgens Kassim simpelweg bij goed gastheerschap hoort, is het tijd voor de staff meeting. Onderweg krijgen we nog een korte demonstratie van het digibord in het ICT-lokaal en zien we de kippenhokken die kinderen hebben gebouwd als onderdeel van het Competence Based Curriculum.
De staffmeeting laat duidelijk zien hoe inzichten uit eerdere workshops hun weg naar de praktijk vinden. Aan de hand van het thema discipline begeleidt Kassim het team door verschillende coöperatieve werkvormen. Leerkrachten bewegen door de ruimte, wisselen ideeën uit in steeds nieuwe samenstellingen en bouwen gezamenlijk aan een definitie van het thema van deze meeting: ‘discipline’. Via schoudermaatjes en de werkvorm ‘over de streep’ wordt uiteindelijk consensus bereikt. De betrokkenheid is groot. Er wordt serieus gewerkt, maar ook veel gelachen, zonder dat de focus verloren gaat.
Tijdens de nabespreking vragen we Kassim welk effect hij denkt dat deze interactieve aanpak heeft. Zijn antwoord komt direct: “Heel positief, leerkrachten vinden het fijn om mee te kunnen praten en dat hun stem gehoord wordt.” Als voorbeeld noemt hij twee leerkrachten die bij het afscheid opmerkten: “Why didn’t you call the head teacher to see how we can do it?” Een mooi compliment voor eigenaarschap en betrokkenheid!
We brengen vervolgens een bezoek aan het laboratorium waar leerlingen natuurkunde en scheikunde krijgen. Ook buiten de lessen gebeurt er veel. Tijdens de lunch zien we de scoutinggroep oefenen en genieten we van een indrukwekkend optreden van de dansgroep, die met zang en dans een traditioneel oogstlied tot leven brengt. Een rijke onderwijsomgeving dus en desgevraagd legt Kassim uit hoe school aan deze middelen komt: de school behaalt sterke resultaten en scoort goed op verschillende competities. Dit wordt weer beloond met extra middelen. Geen wonder dat de visie omschreven wordt als “To be a model primary school in Kenia”.

Na de lunch, die op het terrein zelf wordt bereid met op de Ugali ook wat mieren, sluiten we de dag af met een observatie van een leesles in groep 4. Alle 42 kinderen in de groep doen ook hier actief mee. Kassim geeft feedback volgens de methodiek van de Stool of Confidence. De kinderen wachten ondertussen geduldig. Na ook hier een korte nabespreking is het dan echt tijd om Mkwakweni Primary te verlaten. We zullen deze school waar leren, trots, cultuur en gemeenschapszin centraal staan en onze deputy Kassim niet snel vergeten.
Janneke van de Laar

Delen

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *