Veel gezien, maar ook nog veel te doen in het speciaal onderwijs

Deze keer een bijdrage over het scholenbezoek aan kinderen met een speciale behoefte door Marloes en Yvonne.
Dinsdag 17 oktober,
Vanmorgen om 9.00 kwamen we weer aan bij de school of deaf and deafblind. We werden verwelkomd door Irene, de principle, en we werden verzocht het gastenboek wederom te tekenen. Al snel kwam Sophy, een van de leerkrachten die ook aanwezig was bij de workshops, ons halen om ons naar het eerste lokaal te begeleiden. We zijn gestart in de PP1 (jongste kleuters). Een lokaal dat in tweeën gedeeld is waar de 14 leerlingen één helft van betrekken. Toen we hier binnenkwamen zagen we 14 blije gezichten die enthousiast over de tafels vlogen om ons te begroeten.
Hier hebben we de eerste les bekeken. Een les tellen tot 5. Met kartonnen, zelfgemaakte kaartjes werd er een telspel gedaan. Na het spel vertelde de leerkracht dat er van deze 14 leerlingen 5 alleen maar doof zijn en verder cognitief op niveau. Toch doen deze leerlingen mee met het tellen tot 5. Wat voor hen veel te makkelijk was. De leerlingen in deze groep waren tussen de 7 en 17 jaar oud.
De jongen van 17 had het niveau van een drie- misschien vierjarig kind. Het is mooi om te zien dat alle leerlingen elkaar helpen en elkaar accepteren zoals ze zijn.
Het tweede bezoek is aan de PP2 (oudste kleuters). Sophy was op dat moment bezig met chaosbal, een kringspel waarbij je de bal telkens naar dezelfde persoon overgooit, maar waarbij er plotseling meer ballen tegelijk in het spel komen). Leuk om te zien dat de leerlingen dit sneller oppakken dan de leerkrachten bij ons tijdens de workshop. Wel zagen dat het niveau in deze groep iets hoger was. De rekenles ging hier tot 10. Er werd een leuk spel gedaan, maar alle lessen zijn heel klassikaal en we misten hier de differentiatie, wat ook wel lastig is met maar één leerkracht voor de groep.
Het lokaal van Sophy ziet er erg heel aantrekkelijk uit voor een kleutergroep met heel veel prachtige tekeningen, een zelfgemaakte supermarkt, voeltekeningen en heel veel kleur.
Het volgende bezoek was in grade 3. Susan had 10 minsommen tot 1000 op het bord geschreven. Elke som werd door een leerling één voor één op het bord opgelost. Als de som goed was kreeg je een applaus en mocht je gaan zitten, was de uitkomt fout, dan moest de leerling bij de muur staan en was je een ‘loser’. Yvonne en ik vonden dit echt niet fijn om te horen maar vroegen ons tegelijkertijd af of zij misschien geen ander Engels woord voor verliezer kennen en zien wij het woord loser misschien te negatief?
Wanneer Susan klaar is met de les vragen wij of zij haar rekenles altijd op deze manier doet. Nu zitten de leerlingen heel lang niets te doen namelijk. Susan geeft aan dat zij normaal drie sommen op het bord doet en dat de leerlingen daarna zelfstandig in hun schrift sommen maken. Op de vraag waarom zij een leerling een som tot 1000 laat uitrekenen terwijl hij niet eens tot 5 kan tellen, kregen wij geen duidelijk antwoord.
De volgende t4t groep zou hier misschien verder op in kunnen gaan.
Daarna hebben Yvonne en ik nog gekeken bij grade 7 (eerste klas vo) die bezig waren in de JSS (the Junior Secondary School) mer het verbouwen en onderhouden van groenten in hun zelfgemaakte groentetuin. We zijn nog even meegelopen naar de klas waar de leerkrachten de leerlingen n.a.v. deze biologieles een memoriespel hebben laten maken en dat hebben gespeeld. Ook hier zagen wij dat het spel niet bekend was en dat de leerlingen door het papier keken om het juiste plaatje bij het juiste woord te krijgen. Aan het eind van de les vroeg de leerkracht wat de leerlingen van dit spel vonden, en zij gaven aan het heel leuk te vinden. Missie geslaagd.
Al met al is de tijd voorbij gevlogen en hebben we een mooie ochtend gehad met bevlogen leerkrachten die het fijn vonden dat wij bij ze in de klas kwamen.
Mocht in deze blog de indruk gewekt worden, dat we vooral kritiek hebben, dan willen we dit graag ontkrachten. Onze waardering en ons respect voor deze leerkrachten willen we extra benadrukken. Want dat hebben we voor deze mensen, die vol passie met deze  kinderen werken.
Yvonne Zwart en Marloes Huisman 

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.