Ook hoge zelfopbrengst bij evaluatie, nieuw groep gegrepen

‘Nadat ik een als lastig ingeschatte teamvergadering was begonnen met het vertellen over mijn ervaringen in Kenia, ontstond er een heel bijzondere en positieve dynamiek.’ Zomaar even een opbrengst voor thuis om mee te beginnen, mocht er nog twijfel bestaan over de persoonlijke effecten van onze Keniareis. Het is toch al een prachtig weerzien tijdens de evaluatiebijeenkomst deze zaterdag. Eerst al die mooie, soms emotionele gesprekken over ieders belevenissen. Die overigens pas loskomen nadat je eenmaal ‘geland’ bent. Dat ik zelf erg uitzag na deze dag, kwam niet in de laatse plaats door de verslagen, die ik allemaal had gelezen en door de ’terugkomfilm’ die ik de laatste weken in elkaar gezet had. Ik was regelmatig terug in Kenia en werd met de dag trotser op wat er allemaal gedaan was en hoe de duo’s elkaar tijdens de workshops sterker maakten. ‘Weet je waarom wij zo’n goed koppel waren?’, vraagt Maartje me? Ik heb een vermoeden. ‘Merel zet meteen de deur open en ik laat zien wat er achter de deur te zien is.’ Mooier kan ik het niet verwoorden. Linda met een trotse blik: ‘We gebruiken op school nu ook meer werkvormen en energizers. Tjonge, wat heb ik veel geleerd.’
De evaluatie ziet er erg goed uit, ook al zijn het maar cijfers. Enkele bijbehorende uitspraken over persoonlijke ontwikkeling, die veel meer zeggen:

  • Ik ben bewuster geworden van mijn eigen kunnen, schakelen en improviseren.
  • Ik heb mijn eigen grenzen verlegd op verschillende vlakken. Het was erg verrijkend.
  • Alles is zo goed en veilig geregeld. Beter had het niet gekund.
  • Een belevenis die je voor altijd meeneemt, veel avonturen beleefd en dingen gedaan waar je later nog eens op terug kan vallen.
  • Ik denk dat ik meer geleerd heb van Kenia dan Kenia van mij.
  • Fijne samenwerking. De afwissenling tussen theorie en active learning gaf zichtbaar een boost aan de groep.
  • Voor en na Kenia… Het is niet in woorden uit te leggen. Jullie voelen en weten wat ik bedoel!
  • Omdenken/Op een rustiger tempo werken/Meer bewustwording van wat WEL goed gaat/Onmogelijk is geen feit maar een mening/Creativiteit begint met het stellen van de vraag en het loslaten van het antwoord.
  • Dankbaar dat ik heb mogen deelnemen aan het mooie werk dat Teachers 4 Teachers in Kenia verricht, een verrijking voor mijzelf.
  • Het oefenen met loslaten en flexibel zijn.
  • Ik sta steviger in mijn schoenen. vond het een hele belevenis, zoveel indrukken
  • Ik heb genoten van de positieve energie om mij heen. Hierdoor kwam ik in een flow. In Nederland wil ik mij ook meer richten op positieve energieën.
  • Dankbaar voor deze ervaring. Het is belangrijk je als leerkracht te realiseren dat je altijd je zelf meeneemt, de rest is een bijkomstigheid.

Natuurlijk zijn er ook nog wat tips, die wij ons gaarne ter harte nemen, zoals we ook voor deze reis hebben gedaan. Altijd in voor verbeteringen, mits we daar invloed op hebben (flexibiliteit zal nodig blijven, want ‘challenges’ zullen er altijd zijn). Zo zullen we volgend jaar oktober een week eerder gaan, zodat ons bezoek niet in de laatste week voor hun toetsweek valt. Dat maakt klassenbezoeken al een stuk makkelijker.
De afluitende film brengt ons weer even helemaal terug en het is mooi om nu ook van enkele andere duo’s te zien wat die gedaan hebben. ‘What do you remember from yesterday?’, vraagt Nicole aan een deelnemer. ‘The game with the two balls outside.’ Ook directeuren houden van spelen. Merel weet uit de voorbereiding, dat een vraag aan de hele groep tot een zwijgende massa leidt, dus lost ze het soepel op: ‘Is there a volunteer? Oh, I see, you’re looking in an other direction, please come with me.’ Hilariteit alom, ijs gebroken.

Informatie slaat aan bij nieuwe groep

Nee, klopt, het is nog geen nieuwe groep natuurlijk. Hoewel sommige gelukkigen, die al zeker weten dat ze in februari mee mogen, in de auto vast begonnen zijn een groep te worden. Zo snel kan het gaan. De meesten moeten nog even hun best doen en sommigen hopen dat hun aanwezigheid vandaag hen een lichte voorsprong gaat geven bij het motivatiegesprek met het bestuur.

De informatie, die Jan en Ria vanuit het bestuur op de groep afvuurt, slaat trouwens goed aan. Dat de meeste vragen van de ‘zekere’ deelnemers komen, lijkt me logisch. Na de introductiefilm wordt alles nog duidelijker. ‘Ik kreeg nu al tranen in mijn ogen,’ zei iemand. ‘Waarvan dan precies?’, vraag ik, terwijl ik iets in de richting van beelden van kinderen verwacht. ‘Van dat stukje tekenfilm, waarin jullie uitlegden wat de oorsprong en de bedoeling van T4T is.’ Altijd leuk om verrast te worden. Een ander zucht van opluchting als we vertellen, dat we op basis van gelijkwaardigheid mensen proberen te verbinden, hen in de workshops de gelegenheid geven met elkaar kennis uit te wisselen en misschien hier en daar wat toevoegen. ‘Ik was al bang, dat we daar wel even zouden gaan vertellen hoe het moet, maar dat is nu wel weg.’ Als we naar huis gaan, zie ik flink wat gedrevenheid om te zorgen erbij te zijn in februari.

Ruud Musman

 

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.