Vol vertrouwen op reis

Was het twee weken geleden nog wat onwennig en spannend, na deze zaterdag ziet de lerarengroep het Kenia-avontuur vol vertrouwen tegemoet. Helaas moeten 5 deelnemers deze keer om uiteenlopende redenen verstek laten gaan, maar bij de anderen zie je per uur meer ideeën opborrelen.

Niet dichttimmeren maar ingrediënten verzamelen en een globaal overzicht maken, is het devies. En bedenk, dat je daar niet even komt vertellen hoe het moet. Het is een kwestie van organiseren van uitwisseling en misschien nog iets toevoegen. Na een uur uitwisselen van werkvormen en energizers in twee groepen vult de rugtas met mogelijkheden zich zienderogen. Vooral de energieke en creatieve evaluatieoefeningen verrrassen me aangenaam. Niet vreemd, dat er dan ook flink wordt genoteerd. Het geeft al een fijne indicatie van wat er allemaal nog gaat komen.

 

 

 

 

Na een blik op hoe een Competence-Based-Curriculum-lesvoorbereiding er uitziet, is het tijd om daarvan een les in de praktijk te zien. In het voorbeeld over druppelirrigatie voor thuis wordt eens te meer duidelijk hoezeer een CBC-les gericht is op praktische toepassing in de directe omgeving en welke leerlingcompetenties daarbij komen kijken. We gebruiken de les om de T4T-manier van coachende feedback geven na een observatie te leren en te oefenen. Het is de opbouw in 5 fases volgens de ‘kruk van zelfvertrouwen’ (stool of confidence), die in verschillende delen van de county Kwale inmiddels breed omarmd wordt, ook door Keniaanse directeuren. De grondslag ligt dicht bij de zelfdeterminatietheorie van Deci & Ryan (relatie-autonomie-competentie), waarbij in dit geval de relatie de basis is voor de coaching (ook de zitposities en de houdingselementen), de vraag naar wat er goed ging in de les en de toegevoegde complimenten gericht zijn op zich competent voelen, waarna de autonomie tot uiting komt in de keuzes die door de leerkracht gemaakt worden om de les (nog) beter te maken. ‘Hé, zo doet Susan het met ons ook op school’, hoor ik Bob zeggen. Nogal wiedes, Susan is al twee keer mee geweest met T4T. Dat deze, toch vrij eenvoudige manier van feedback geven echt leidt tot het vergroten van zelfvertrouwen blijkt ook nog eens uit de opmerking van Ingeborg: ‘Al speel ik hier maar de leerkracht uit de film, ik voel hoe het me sterker maakt.’
’s Middags zien we, als we langs de duo’s lopen, hoe ze de ingrediënten voor to meet, to connect en to learn voor de eerste dag rangschikken. ‘ Als Bart in het voorbijgaan meldt: ‘We hebben meer dan genoeg verzameld, we zien straks wel we wanneer precies wat gaan gebruiken.’ Met een big smile en een duim omhoog, ga ik naar het volgende duo. Het plezier spat er vanaf.

Hoe het met het vertrouwen aan het eind van de dag staat meet Marlies met behulp van de ‘challenge cirkel’ (openingsfoto). ‘Je gaat straks een workshop in het Engels geven, waar ga je staan, in de paniekzone, de challenge zone of de comfortzone? ‘Slechts een paar in de challengezone omdat ze nog onzeker zijn over hun Engels, die meesten voelen zich nu al behoorlijk senang. En gelukkig ben je straks met zijn tweeën plus ook nog een Keniaanse facilitator.

Alle reden om over 11 dagen vol goede moed naar Schiphol te togen. Daarna zullen de belevenissen je dagelijks om de oren vliegen in de blogs. Ook leuk voor thuis.

Ruud Musman

 

 

Post a comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.