Het is even zoeken als de gereserveerde Parkbee geen parkeergarage, maar een parkeerplaats blijkt te zijn, maar als iedereen er is op deze eerste voorbreidingszaterdag, gaan ze er ook meteen vol voor. Sommige leraren zitten stiekem al hardop af te tellen tot de Keniareis kan beginnen. Maar, een beetje voorkennis kan zeker geen kwaad. Ten eerste natuurlijk kennis van elkaar, want met elkaar zul je het straks 11 dagen moeten doen. Een paar leuke uitwisselingsmomenten in verschillende groepen in het het Engels is wel even wennen, maar zo te zien redt iedereen zich daarin goed op een paar woorden als intern begeleider, vertrouwenspersoon of hoogbegaafd na dan. Dat is wel even anders als ze het Keniaanse Engels van de leraren op de film horen. Dat is echt even wennen, maar ook dat komt goed. Als iedereen een beetje inzicht in het weekprogramma en de kledingmores heeft gekregen, zie ik al snel veel blije, zelfs lachende gezichten als de samenstelling van de duo’s bekend wordt. Tijdens de nadere kennismaking met het maatje waarmee ze de workshops zullen gaan geven, maken we even ruimte voor het uitspreken van eigen sterke kanten en allergieën in de samenwerking. Dat kan latere mogelijke ergernis voorkomen. In het middagprogramma richten we ons vooral op de eerste dag van de workshop. Altijd de spannendste dag, want: Wie heb je voor je? Wat zijn hun uitdagingen? Welke thema’s kunnen aan de orde komen? Het vraagt altijd weer veel ruimte voor ’to meet and connect’, niet voor niets het eerste deel van ons motto. Ook uit de masterscripties van Loes Donders (2021, Universiteit van Letland) en Lisa Crooy (2025, Universiteit van Malta) blijkt dit gedeelte voorwaardelijk te zijn voor succes. Daarnaast is het belangrijk om te weten hoe volwassenen leren (verbinding met eigen ervaringen, bruikbaarheid in de eigen praktijk, eigen keuzes kunnen maken, eigen kennis delen). Dat betekent in de praktijk van de workshops veel ruimte voor onderlinge uitwisseling van kennis en ideeën. Eigenlijk relatie-competentie-autonomie van Deci & Ryan in optima forma dus. We komen daarom in eerste instantie niets brengen, behalve onszelf en in tweede instantie pas iets toevoegen als dat zinvol en wenselijk is.
Omdat leerlingcompetenties in het betrekkelijk nieuwe competentiegerichte curriculum hoofdzaak zijn verrast Daniëlla ons eerst met een heerlijke werkvormen-competentiequiz via de Mentimeter, wat natuurlijk direct de vraag oproept of dat ook in Kenia kan. Kijk, dat is een goed teken, zoeken naar bruikbaarheid. Leraren hebben weliswaar allemaal een telefoon en goedkope 4g, maar de Nederlanders hebben geen data zonder wifi en een laptop en electriciteit is ook maar de vraag. Gelukkig is één van de competentie-eisen bij Keniaanse leraren ‘Creativity in teaching’ en blijkt ook deze Nederlandse groep heel goed in staat om daar oplossingen voor te bedenken. Vervolgens maakt Daniëlla met een Keniaanse woordenenergizer 6 subgroepen en lanceert enkele vragen als: ‘Wat te doen als een workshop niet zo loopt als je dacht?’ en ‘Wat doe je als je geen respons krijgt op je vragen aan de groep?’ of ‘Welke activiteiten lijken je makkelijk in te passen in de workshop?’
Naar aanleiding van vorige evaluaties proberen we deze bijeenkomst vooral in te steken op de blokken, die in workshopdag 1 passen. Omdat uit die evaluaties ook de indruk ontstond, dat de leerpiramide van Bail al in het curriculum zit, laten we die deze keer zitten. Navraag bij Keniaanse workshopleiders/directeuren wijst dan net weer uit, dat ze die heel belangrijk vinden om in de workshop te houden. Zul je net zien. We houden hem achter de hand. Wordt over twee weken vervolgd. Als het aftellen echt kan beginnen.
‘Reik me de hand’ reikt T4T weer een gulle hand
Regen, wind, gemiezer, het deert de bezoekers van de jaarlijkse actiedag van Stichting Reik me de hand nauwelijks. De kinderen van Hoogstraten (België) rennen op 14 september hun opbrengst enthousiast bij elkaar en een dag later blazen meer liefs 7 blaaskapellen de feestdag vol bij het Kapucijner klooster. Intussen worden zelfgemaakte producten verkocht, versnaperingen bereid en gaat onze voorzitter Jan van Aert de tafeltjes op het terras langs om loten voor de tombola te verkopen en op zijn bekende bevlogen manier de mensen over Teachers4teachers in Kenia te vertellen. Want inderdaad, dit is opnieuw één van de verkozen acties, waar de stichting zich voor inzet. De actiedag is in 1975 als internationaal project onder de naam ‘Een roos voor Zaïre’ in het Nederlandse Galder en Strijbeek ontstaan en wegens doorslaand succes jaarlijks herhaald en uigebreid. Elke derde zondag in september organiseert ‘Reik me de hand’ een actiedag om projecten te steunen in binnen- en buitenland. T4T is één van de vijf acties. We mochten dit jaar maar liefst € 2812 ontvangen.
